افغانستان و سریال های مبتذل هندی
در شرایطی ک
ه کشور ما با گذشت هر روز و هر ساعت بر لبۀ پرتگاه نابودی قرار می گیرد، در شرایطی که بیکاری، فساد، صعود قیم، کشتار، وحشت، تجاوز، خودسوزی، انتحار، فروش دلبندان، غصب زمین ها توسط جنگسالاران و غیرجنگسالاران، تهدید مردم و به بند کشیدن آزادی بیان بیش از هر زمان دیگر به اوج خود رسیده و در شرایطی که هیچ فردی خود را مصون احساس نمی کند؛ جنجال بر سر سریال های مبتذل هندی و دفاع بیشرمانه از آن توسط برخی از رسانه ها چنان مشمئزکننده و دردآور است که اصلاً نمی توان تصورش را کرد. اینان دفاع خود از سریال های مبتذل را در لفافۀ "دفاع از آزادی بیان" پیچانده و به این شکل کریم خرم را که خود دیو ضد فرهنگ است، به چالش می طلبند!
بی خبری گردانندگان رسانه ها و یا به اصطلاح خبرنگاران شان از وضعیت افغانستان و فقط در فکر سریال های هندی بودن، آنان را چنان از اوضاع پرت ساخته که نمی دانند در کجا چه بگویند و از کی، چه سؤالی بکنند. اینان شاید وقتی می خوابند، غیر از داستان های همان سریال هایی به شدت مبتذل و بازاری چیز دیگری را در خواب نمی بینند.
خاویر سولانا مسوول روابط خارجی اتحادیۀ اروپا در سفری که دیروز به کابل داشت، به پرسش های خبرنگاران در مورد اوضاع افغانستان، افزایش کمک ها و مبارزه علیه تروریزم و چه و چه جواب می گفت که ناگهان یکی از خبرنگاران(!) تلویزیون طلوع دهانش را باز کرد و گل شکفت و دُر سفت. بیچاره شاید بر اساس امر "رییس صاحب تلویزیون" و شاید هم سلیقۀ شخصی و علاقمندی اش به سریال های هندی، در حضور خاویر سولانا از رییس جمهور پرسید که تکلیف سریال های هندی چه می شود؟!!! (نقل به معنا) می گویند: ده کجا و درخت ها کجا؟! و رییس جمهور هم سؤال او را با فروتنی(!) جواب داد که تا زمانی که من زنده ام، "آزادی بیان" زیر پا نمی شود!! ابتذال را بیاور و به جای آزادی بیان بنشان! به این می گویند شاهکار! شاید سولانا هم در دل خوش شده باشد که خوب است در مورد وعده های دروغین و به خاک و خون کشیدن افغان های بی گناه توسط نیروهای ناتو و ائتلاف چیزی نپرسید!
این خبرنگار ذوق زدۀ سریال ها که خبرنگاری اش در همان حد خلاصه می شود، هیچ به فکرش خطور نکرد که از مسوول روابط خارجی اتحادیۀ اروپا در مورد وضعیت نابسامان کشور و فقر و بیکاری مردم و ترور و کشتار توسط نیروهای ائتلاف و ناتو بپرسد تا باشد او نیز بداند که این وضعیت مردم را به ستوه آورده و فریب دادن شان با وعده های دروغین دیگر ممکن نیست، اما چه کنیم که ابتذال سریال های هندی، در خون او چنان پیچکاری شده که غیر از آن سؤالی در ذهنش خطور نمی کند.
اکثریت مطلق سریال های هندی ایکه از سوی تلویزیون ها به نمایش گذاشته می شوند، جز تحمیق مردم و به تمسخر گرفتن شان چیزی قابل توجهی ندارند که بتوانند برای کشوری چنین بحرانی، مفید واقع شوند. البته برخورد شورای علما، پارلمان افغانستان و وزارت اطلاعات و فرهنگ به مسئلۀ سریال ها، دید کاملاً خصمانه و دور از منطق نسبت به تلویزیون ها بوده و نه تنها کمکی به تلویزیون ها نمی کنند که وضعیت را بدتر می سازند. مراجع فوق که با دید بنیادگرایانه و فاشیزم مذهبی به قضیه می نگرند، می خواهند سریال های مذکور را "ضد اسلامی" جلوه دهند و بر بویناکی های خود پردۀ ساتری بیاندازند. تلویزیون ها نیز که فقط در فکر بزنس و تجارت اند، برای شان اهمیتی ندارد که چه را به خورد مردم می دهند و تأثیرات ناگوار آن بر نسل جوان و در مجموع جامعه چه است. آنها فقط در فکر پول اند و در پیدا کردن پول مرزی را نمی شناسند.
امتیاز شما به این مطلب
غړی دی، د اوسنی دولت هغه لوړپوړی چارواکی دی چې د ناوړه الفاظو د استعمال لپاره شهرت لری او کله ناکله د کاغذی ببر شیر په څیر یو او بل ته داړې ښیی، خو تر اوسه یې یوازې پر بیوزلو او بې وسو زور بر شوی، نه پر زورواکو او په ځانګړی توګه پر جنګسالارانو.
به 40 هزار سرباز امریکایی هنوز هم یکی از ناامن ترین نقاط دنیاست. گسیل این همه نیرو نشان می دهد افغانستان یکی از نقاط ستراتیژیک برای "جامعۀ جهانی" است و نمی تواند به سادگی از آن چشم بپوشد. آمدن این نیروها به بهانۀ مبارزه علیه تروریزم و به اصطلاح رهایی افغانها از شر طالبان و القاعده، دیگر از سوی مردم ما به تمسخر گرفته می شود و کوچکترین اعتمادی به آنها ندارند. مردم می گویند که این نیروها از یک طرف به دولت افغانستان پول می دهند و از سوی دیگر به طالبان، تا هر دو را بین خود در جنگ مصروف نگه دارند و خود شان اهداف خود را به پیش ببرند.
در جستجوی اشیایی هستند که بتوانند آن را بفروشند و از فروش آنها لقمه نانی برای خانواده های شان بخرند. شاید تنها آرزوی این دو کودک، پیدا کردن تکه نانی است که همواره در حسرت آن به سر برده اند. بازی، تفریح، ساعت تیری، سامان بازی و با لباس های پاک به مکتب رفتن، شاید رؤیاهایی است که هیچگاه آن را در سر نپرورانیده اند. این کودکان که باید به مکتب بروند، در زباله ها می لولند تا مگر تکه نانی پیدا کنند. جانیان کشور ما؛ لبخند، شادی، تفریح و حتی نان را از کودکان ما گرفته اند.
بعد از آنکه نیروهای امریکایی در سال 2001 برای شکار طالبان و القاعده به ملک ما هجوم آوردند، در مناطقی از افغانستان به ویژه جنوب از بم هایی استفاده کردند که حاوی یورانیم تضعیف شده بودند. استفاده از چنین بم ها نه تنها سبب کشتار بسیاری از مردم بی گناه شد که ضربات جبران ناپذیری بر محیط زیست گذاشت و در نتیجه مادران زیادی، اطفال معیوب به دنیا آوردند. تصور ما از اطفال معیوب اینست که دست یا پای آن ناقص باشد یا یکی از گوش ها یا چشمانش بزرگ باشد، اما اطفالی که در مناطق جنوبی افغانستان بعد از 2001 متولد شده اند، شباهت بسیار کمی به اطفال انسان دارند. یورانیم در مجموع بر دی ان ای انسان تأثیر نموده و باعث موتاسیون می گردد، از همین سبب بسیاری از اطفالی که در مناطق جنوبی متولد شده اند، شباهت کمتری به انسان دارند. 
په وینې کې پنجه ووهه او پر مخ یې راوکاږه!
تر سره شوې، خو لکه چې تاریخ یو وار بیا د تکراریدو په حال کې دی. اوس د ملت قصابانو یو وار بیا ساه اخیسته او غواړی د جنایت او وینو تویولو کړۍ د طالبانو په راتګ سره بشپړه کړی. ملی جبهه چې په خپله د جنایت او وینو تویولو تور تاریخ لری، هغو کسانو ته د واکمنۍ په کړۍ کې لاره پرانیزی چې د همدوی د جنایتونو د تر سره کولو په پایله کې د خلکو لخوا ورته د سولې کوترې ویل شوې وې او د دوی د شر او فساد ټغر د هغوی په لاس ټول شو. د "سولې کوترو" هم په خپل وار سره هغه ناکردې زموږ پر ولس وکړې چې تاریخ یې چیرې شاهد نه و. دواړو جنایتکارو ډلو (جهادیانو او طالبانو) د پردیو په اشاره د خلکو په حق کې هومره جفا وکړه چې نور داسې څه پاتې نشو چې سر ته یې ورسوی. تر پرونه پورې یې د یوه بل وینې څښلې او اوس په ډیرې بې شرمۍ او سپین سترګتوب سره د یو بل لپاره د سولې او روغې جوړې لاره پرانیزی!
د ایران آخوندی رژیم یو وار بیا افغانان تر فشار لاندې نیولی او په ډیرې بې رحمۍ هغوی له خپل هیواد څخه وباسی. دا لومړی وار نه دی چې د ایران آخوندان په داسې غیرانسانی او غیرمتمدنه توګه له افغانانو سره چلند کوی. تیرکال هم ایرانیانو دستور اخیستی و هر چیرې چې افغانان ووینی، باید ونیول شی او په هره بیه چې وی له پولې څخه واړول شی. د هماغې نیولو رانیولو په لړۍ کې یې څو تنه افغانان په بې سارې بې رحمۍ سره له څو منزلو لاندې راوغورځول، پښې او لاسونه یې ور مات کړل او کورونه یې وروسوځول، تا به ویل چې ګنې د ایران د آخوندانو لومړی او وروستی دښمنان، افغانان دی.